rüya

ben: çok ilginç bir rüya gördüm sigi
freud: hayırdır inşallah
ben: sen anlarsın rüya işlerinden
freud: anlat bi’ önce
ben: böyle çok dar, çukurlu, tümsekli bir yolda gidiyorum arabayla
freud: (o sırada bir kalem ve kağıt bulmuş, not almaya başlamıştır)
ben: saati hatırlamıyorum ama gece, karanlık. farların aydınlattığı yerleri görebiliyorum sadece
freud: şehirde bir yer mi?
ben: hayır. sadece kapılar var. büyük, kapalı kapılar.. böyle elini kolunu sallayarak giremeyeceğin kapılar ama
freud: niye giremiyorsun?
ben: aslında denemedim. arabadan inmedim rüyamda
freud: peki, devam et
ben: teşekkür ederim
freud: rica ederim
ben: bir süre böyle devam ediyorum. çok hızlı gitmiyorum. sonra ileride birini görüyorum
freud: akraban mı?
ben: he eniştem! bi’dur sigi ya
freud: afedersin
ben: önemli değil
…
ben: biraz daha yavaşlıyorum. temkinle yaklaşıyorum. yerde bir miktar su olduğunu farkediyorum. yaklaştıkça yerdeki suyun daha fazla olduğunu görüyorum. bütün yola dağılmış
freud: gördüğün kim?
ben: bir adam. elinde bir kürek var. yeri kazıyor. beni farkettiğinde kazmayı bırakıp yüzünü bana doğru çeviriyor
freud: yüzünü net olarak görebildin mi?
ben: evet.. bu esad!
freud: esad?
ben: beşşar esad
freud: eee?
ben: yalnız yüzünde bir eksik var
freud: nasıl bir eksik
ben: ağzı yok!
freud: (kalemi bırakarak, ellerini, parmakları birbiri arasına geçecek şekilde birleştiriyor ve “devam et” bakışını takınıyor)
ben: yanına kadar gidip camı açıyorum, “iyi geceler başkan” diyorum. hafifçe kafasını eğerek selamlıyor. orada ne yaptığını soruyorum
freud: nasıl yanıtlasın ki?
ben: yüzünü yere doğru döndürerek gözleriyle kazdığı yeri işaret ediyor. oraya doğru bakıyorum. bir kanala benziyor. sanki suyun başka yöne akabilmesi için bir yol kazmış
freud: (şimdi bir elini çenesine götürürken, diğer elini, kolunu dirseğinden destekleyecek şekilde göbeğinin üzerinde koyuyor ve tam bir dinleme pozisyonu alıyor)
ben: tam o anda bir şey farkediyorum
freud: ne?
ben: yerdeki su değil!
freud: göreceğin rüyayı skeyim.
ben: lütfen ama
freud: devam et
ben: su kadar kolay akmayan bir şey bu çünkü. ayrıca rengi oldukça koyu. su gibi değil. ne olduğunu anlamıyorum
freud: neyse ne
ben: evet. bira! tamam şimdi hatırladım
freud: bira mı yerdeki?
ben: hayır hayır. bira almaya çıkmışım rüyamda. arabayla, tekel büfe arıyorum
freud: hee..
ben: esad’a soruyorum, “buralarda bira bulabileceğim bir yer var mı” diyorum. kolunu kaldırıp, parmağıyla yolun ilerisini işaret ediyor. o sırada kolunun iç tarfında bir yazı farkediyorum. dövme gibi..
freud: ne yazıyor?
ben: (kağıdı ve kalemi alıp çizmeye çalışıyorum)
freud: arapça!
ben: (kağıda أنا لم أفعل çizdim) sen ibranice bilmiyor musun? benzer değil mi?
freud: kendim evde öğrendim. evet benzerlikler var ama bunu tam olarak çıkaramadım: “ben..”
ben: neyse belki ben de doğru çizmedim şu an. rüyayı bu kadar hatırlamam da ilginç
freud: evet..sonra?
ben: teşekkür edip ayrılıyorum yanından. gösterdiği yöne doğru sürüyorum. çok geçmeden bir büfe buluyorum yol kenarında
freud: tekel büfe?
ben: evet. tam yolun kenarında olduğu için arabadan inmeden büfenin penceresine yanaşıyorum
freud: bira var mı?
ben: bira var. ama ben alamıyorum.
freud: paran mı yok?
ben: hayır adam “yasak” diyor.
freud: “yasak” mı diyor?
ben: evet.
freud: peki neden yasakmış
ben: valla on’dan sonra satmak yasakmış
freud: neyse yolda esad’ı kürekle gördüğün rüyada bu normal
ben: bilemem o senin işin
freud: hiç topu bana atma
ben: ne demek atma, bi’saatir ne anlatıyoruz
freud: olm akraba yok, sevişme yok beni sarmadı, saçma sapan bi’rüya. bi’şey çıkmaz bundan
ben: ulan bira niye yasak?
freud: rüya, rüya. uyan geçer. uyan..